URBANISTA

wrz 21, 2009

23 września rozpoczyna się w Krakowie Kongres Kultury Polskiej.

Kategoria: General

Napisał: Ludwik Bieganski

W programie przewidziano dwie sesje, których tematyka i skład uczestników zapowiadają dyskusję nad jakością polskiej przestrzeni i środowiska zbudowanego. Pierwsza z nich to Sympozjum 7

„Sztuka przestrzeni (architektura, urbanistyka, kształtowanie krajobrazu)” a druga to Sympozjum 22: „W stronę systemu ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce”. Moderatorem pierwszego sympozjum będzie Krzysztof Ingarden (52), dr inż. arch., partner w pracowni Ingarden & Ewy Architekci z Krakowa a referat wprowadzający wygłosi prof. Bohdan Jałowiecki (75), socjolog miasta i przestrzeni z Warszawy; jako uczestników zapowiedziano: Roberta Koniecznego (40), arch., Katowice; Ewę Kuryłowicz (56), prof. dr hab. arch., Warszawa; Romualda Loeglera (69), arch., wydawca miesięcznika „Architektura i Biznes”; Magdalenę Staniszkis, dr arch., Warszawa i Martę Urbańską, arch., Kraków. Drugie sympozjum będzie moderował prof. Franciszek Ziejka (69), literaturoznawca, z UJ w Krakowie, natomiast referat wprowadzający wygłosi prof. Jacek Purchla (55) również z Karkowa. Do uczestnictwa zaproszono prof. Jerzego Jasieńko (56), inż. budownictwa z Krakowa, prof. Konrada Kuczę-Kuczyńskiego (68), architekta z Warszawy, prof. Bogumiłę Roubę, konserwator malarstwa z Torunia i Andrzeja Tomaszewskiego (76), emeryt. profesora z Warszawy.

Na obie sesje łącznie przewidziano trzy godziny. Także przydzielono im skromne audytoria, widocznie nie spodziewając się szczególnego zainteresowania tą tematyką. Można odnieść wrażenie, że Polska Rada Architektury z promowaną przez siebie Polską Polityką Architektoniczną ani Towarzystwo Urbanistów Polskich z Kartą Przestrzeni Publicznej nie przebiły się do organizatorów Kongresu. Na 4 sesje plenarne i 27 sympozjów tematycznych całego Kongresu tylko dwa spotkania poświęcone kulturze naszego codziennego otoczenia to raczej mało, a dwom, może trzem urbanistom zaproszonym do dyskusji, choć to osobistości wybitne, trudno będzie nadać tej problematyce należny jej wymiar. Na komentarze będzie czas po kongresie, dziś możemy ze smutkiem skonstatować, że nie jest pewne czy za narastający chaos w polskim krajobrazie odpowiadają wstrętni politycy, czy my sami nie troszcząc się o niego wtedy, gdzie można i trzeba?

Drukuj